ေျမႀကီးက ခြံ႕တဲ့ ထမင္းနဲ႔ အသက္ရွင္ၿပီး ေျမႀကီးကို ျပန္တက္နင္းထားတာတစ္ခုထဲနဲ႔တင္ ကိုယ္တို႔ဟာ ေက်းဇူးကန္းတဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေနၾကၿပီေနာ္.. ဒါေပမယ့္ကြယ္ ေအာက္စီဂ်င္ကို အခ်ိန္မလပ္ အခမဲ့ေပးေနက် စိမ္းပုတ္ေရာင္ ေတာအုပ္ေတြ၊ မ်က္စိပသာဒ ျဖစ္ေစတဲ့ ေရာင္စံုပန္းေလးေတြနဲ႔ ပင္လယ္ထဲက အသဲကြဲေနတဲ့ ငါးေလးေတြ.. သူတို႔ဟာ ေယာင္လို႔ေတာင္ မင္းေရာ၊ ကိုယ္ေရာကို အျပစ္ရွိသူေတြအျဖစ္ မျမင္ခဲ့ၾကပါဘူး။ တန္းဖိုးမျဖတ္နိုင္တဲ့ ခြင့္လႊတ္ျခင္းေတြမ်ားစြာရဲ႕အလယ္ ကိုယ္တို႕ေနထိုင္ေနၾကတယ္။ ႐ိုးသားမွဳကိုေတာ့ျဖင့္ ယဥ္ေက်းမွဳရဲ႕ အေရခြံလို႔ ကိုယ္ မေျပာလိုဘူး။
*
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ “လူ”ဆိုတာကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရခဲ့ဘဲ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဒီစာကို ကၽြန္ေတာ္ေရးတယ္၊ ခင္မ်ား ဖတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အၿမီးမဲ့ေမ်ာက္ေတြအျဖစ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတြ႕ရွိခဲ့ၾကတယ္။ သမၼာက်မ္းစာလည္း ငါ့တို႔သမိုင္းမွာ ရွိခဲ့ၿပီ။ ငါတို႔ နွလံုးေသြးေၾကာေတြဟာ ကြန္ျပဴတာ ဝိုင္ယာႀကိဳးေတြလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးၿပီ၊ ျဖစ္ဆဲ၊ ျဖစ္လတၱံ႕လည္း ျဖစ္တယ္။ ငါတို႕ အၿမီးမဲ့ေမ်ာက္ေတြ အခ်င္းခ်င္းလည္း ေသရာပါ တစ္ေကာင္နဲ႕ တစ္ေကာင္ ဆြဲေဆာင္မွဳေတြေတာင္ ျပဳတတ္ေနတာလည္း ၾကာေပါ့။ “လူဆိုတာ” ၊ “လူဆန္ဆန္” ဆိုတဲ့ စကားအကာေတြနဲ႔ အနွစ္ အကုသိုလ္ကိုလည္း အနံ႔မထြက္ေအာင္ ဖံုးတတ္ေနၾကၿပီ။ ေမ်ာက္ေနမွဳ အဆင့္အတန္းေတြ ျမင့္တက္၊ ေမ်ာက္ေနမွဳစ႐ိုက္ေတြ သတ္မွတ္၊ ေမ်ာက္ထုေအာ္သံ၊ ေမ်ာက္ေဘာင္ အဖြဲ႕အစည္း၏ အေရးပါပံု၊ စသျဖင့္.. စသျဖင့္..။ (သို႔ေသာ္ ဤစာပိုဒ္အား လူနွင့္ေမ်ာက္ မကြဲမီ အမွတ္၏ ဒႆမတစ္ေနရာ ေလ်ာ့လ်က္ရွိေသာေနရာမွစ၍ ဆက္လက္အတည္ျပဳျခင္းမျပဳပါရန္။)ဓါတုေဗဒပညာအရ လူ႔ခႏၶာကိုယ္ရွိ နွာသီးဖ်ားေလးနွင့္ ကမာၻ႔ေလထုတို႔ ဓါတ္ျပဳေသာအခါ ပစၥဳပၸန္မ်ားထြက္ေပၚလာေစရန္ မည္သူဖန္တီးခဲ့ပါသနည္း။ ေနာက္ဆက္တြဲ ေလ့လာေတြ႔ရွိခ်က္မ်ားတြင္ ထိုေလတို႕သည္ ပစၥဳပၸန္မျဖစ္မီွက အနာဂတ္အမည္နွင့္ နွာေခါင္းဝတစ္ဝိုက္တြင္ အေျခခ်ေနထိုင္ေလ့ရွိေၾကာင္းနွင့္ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္ၿပီးေသာ ကာလတြင္ ေမ့ေလ်ာ့အတိတ္အျဖစ္ ထြက္သက္အေျခအေနသို႔ ေရာက္ရွိသြားေလ့ရွိေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ဆက္လက္၍ သံုးသပ္ခ်က္မ်ားအရ အမွာစကားမွာ “အသံုးမဝင္ေတာ့တဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာအေဟာင္းေတြနဲ႔ အမည္းစက္ဆိုတာေတြထဲက သင္ခန္းစာတစ္ခ်ိဳ႕ေလာက္ ထုတ္ထားၿပီး က်န္တာကို ထြက္သက္ေတြနဲ႕အတူ ႐ွဴထုတ္လိုက္နိုင္ရင္ သိပ္ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ၊…..” ဒီလိုနဲ႕ ငါတို႕ကုိယ္ ငါတို႕ တူးဆြခ်က္ေတြဟာ ပိုနက္သထက္ နက္လာခဲ့တာေပါ့။ အာ႐ံုခံစားမွဳေတြဟာ ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္နဲ႔ အလုပ္႐ွဳပ္၊ ညနဲ႔ မနက္ ေကာင္းကင္မွာ ဒီေနတစ္စင္းထဲ ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္နဲ႕ အလုပ္႐ွဳပ္၊ ရာသီေတြလည္း ဒီလိုပဲ အလုပ္႐ွဳပ္၊ ငါတို႔အားလံုးလည္း ဝင္လုိက္ထြက္လိုက္နဲ႕ အလုပ္႐ွဳပ္။
ခြင့္လႊတ္ပါ ခ်စ္သူရယ္.. တကယ္ေတာ့ အဲဒီေန႔က ကိုယ္ေျပာခ်င္ခဲ့တာက “အခ်စ္ဆိုတာ…” အစျပဳလို႔ တစ္စံုတစ္ခုေျပာဖို႕ ႀကံလိုက္တုန္းမွာပဲ အဲဒီလွ်ာေပၚကို မင္း ခတ္ခဲ့တဲ့ အခါးေတြဟာ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ တစ္စက္ၿပီး တစ္စက္နဲ႔.. ကိုယ္ထင္သလို ခါးသက္ျခင္းေတြမဟုတ္ဘဲ၊ ခါးသီးျခင္းေတြျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိခ်ိန္မွာ အားလံုးဟာ အနာသိေပမယ့္ ေဆးမရွိတဲ့ နာက်င္စရာေတြေတာင္ ျဖစ္ကုန္ေပါ့။ (ထိုခါးသီးျခင္းတို႔ကို ဓါတ္ခြဲၾကည္႕ေသာအခါ အလြမ္း ၇၄% နွင့္ အသဲကြဲေစေသာ elements ၂၅% ပါဝင္လ်က္ရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။) အခ်ိန္တန္ရင္ ဆယ္စားလို႔ရမယ့္ ဘဲဥတစ္လံုးဟာ အခ်စ္မဟုတ္တာေတာ့ သိခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီကိစၥနဲ႕ အခ်စ္ဟာ ကိုယ့္အတြက္ အစရွာမရပံုခ်င္း တူေနသလားလို႔။ ဒါကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး သူတို႕ (၂)ခုဟာ Hyperspace သီအိုရီထဲက wormholes ေတြလိုမ်ား ဆက္စပ္ေနမွာလား။ ဥာဏ္မမွီဘူး ခ်စ္သူ။ ဒါမွမဟုတ္လည္း အၿမဲလွေနတဲ့ မင္းရဲ႕ နဖူးေပၚက လတၱီက်ဳ အမွ်င္အတန္း ဆံစေလးမ်ားလား.. (ကိုယ္ သိပ္တက္မက္ခဲ့ေပါ့)
*
တစ္ခါတစ္ေလလည္း ဘဝမွာက အရသာတင္မကပဲ၊ အဓိပၸါယ္ေလးပါ ရွိခ်င္ေသးတာကိုး။ ဒီေလာက္ေတာ့ ေတြးမိခဲ့ရဲ႕။ ခက္တာက ႐ိုးသားမွတ္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ‘အ’အ သြားတာကို ထိန္းမရျဖစ္ေနတယ္။ ဦးေခါင္းဆိုတာ လက္ကကုပ္ဖို႔သက္သက္ ပံုခံုးနွစ္ဖက္ေပၚ ေပါက္ေနတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ မျဖစ္နိုင္တာေတြကို သူေကာင္းျပဳထားတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ သိပ္မ်ားေနလို႔လား။ ဥပမာ. လံု႔လရွိခိုက္ အခ်ိန္စိုက္ေပးပါ၊ ေရခံလိုခ်ိန္ မိုးရြာပါ၊ ဗိုင္းထုတ္မွ လသာပါတို႕။ အခါအားေလ်ာ္စြာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်ိန္နဲ႔ ဒီေရကို ေယာင္ၿပီး ေစာင့္ေနတတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ျဖစ္ရင္ျဖစ္တဲ့အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ခံေဝမွ်ၾကပါစို႕။ မိတ္ေဆြဆိုတာ ေသေတာ့မွ ဝမ္းနည္းဖို႔သက္သက္ ခင္ထားတာမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္တစ္ေယာက္က သူ႔အမ်ိဳးသမီးနဲ႕ ျပတ္စဲၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာခဲ့ဖူးတယ္..“ဒီကိစၥမွာ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကစၿပီး အျပစ္ရွာ ျဖတ္ျပစ္ခဲ့တာ၊ ဒီလိုဆို ခက္ေနတာက ကၽြန္ေတာ္လို႔ ခင္မ်ား ထင္ေကာင္းထင္နိုင္တယ္.. ကိုယ့္လူရယ္.. တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ဘဝတစ္ခုထဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ေတြနဲ႔ သားကၽြန္၊ မယားကၽြန္ျဖစ္ျခင္း ကိစၥေတြမွာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ ကၽြန္ေတာ္ သက္တမ္းတိုးနိုင္ဖို႕ အရည္အခ်င္း မရွိေတာ့ဘူးဗ်ာ”။
“.. အနည္းဆံုးေတာ့လည္း ေရနစ္သူအခ်င္းခ်င္း လက္ကမ္းခြင့္ေလးေလာက္ေပါ့ဗ်ာ.. ”ဟု ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာမိလိုက္သည္ ထင္သည္။ သူ႕အမ်ိဳးသမီးနာမည္က မုသားမပါ လကၤာမေခ်ာ တဲ့၊ ခင္မ်ားတို႔ ၾကားဖူးမလားေတာ့ မသိဘူး.. ။
*
ျပန္ဆက္ရရင္ေတာ့ ခ်စ္သူရယ္.. သိပၸံပညာရပ္မွာ ပထမဦးဆံုး စမ္းသပ္ရွာေဖြေတြ႔ရွိခံ ပစၥည္းကို ေတြ႔ရွိသူရဲ႕ နာမည္ ဂုဏ္ျပဳေပးသလိုမ်ိဳးပဲ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ စူးစမ္းေလ့လာရင္း ရွာေတြ႕ခဲ့တဲ့ တည္ေနရာ မင္းရဲ႕ပါးျပင္ေပၚက၊ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေတြကို “Eduking’s dimples” မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးေစလိုေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္လည္း အတန္းဆင္းခ်ိန္မွာ အဲဒီနာမည္အစား ႀကိမ္လံုး (၂)ခ်က္ကိုပဲ ဆရာမဆီကေန ကိုယ္ရရွိခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား။ ကိုယ္ဟာ သူတို႔ေျပာသလိုမ်ိဳး ေခြးေလးတစ္ေကာင္ပမာ ႀကိဳးခ်ည္ခံထားရတာ မဟုတ္ေၾကာင္းနဲ႕ ကိုယ္တို႔ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြဟာ wireless(ႀကိဳးမဲ့) သက္သက္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုေတာ့ မင္းပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ရွင္းျပေပးလိုက္ပါ။ မင္းရဲ႕ မ်က္ဝန္းေလးသက္သက္နဲ႔ ဆက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ကိုယ့္သမိုင္းစာမ်က္နွာေတြကိုေတာ့ ေက်ာင္းတက္ရက္မ်ားလို႔ သမုတ္ခ်င္တယ္ကြယ္။ အခ်ိန္ဇယားေတြ စီးထားတဲ့အရာကို သဲႀကိဳးျဖတ္နိုင္ခဲ့ဖို႕အတြက္ ကိုယ္ အမ်ားႀကီးလိုအပ္ခဲ့ပါတယ္။“ဒီေန႔အဖို႕ အတန္းေတြေကာ ၿပီးၿပီးလား”
“ေၾသာ္.. ဒါနဲ႕ ကမာၻႀကီးဟာ အရင္ကထက္ အပူခ်ိန္ပိုလာတယ္ေနာ္.. ကိုယ္ကေတာ့ မင္းရဲ႕ ေအးစက္မွဳတစ္ေသာင္းေဆာင္ဆဲ အၾကည္႔ေတြေၾကာင့္ ရာသီမေရြး အေႏြးထည္ေတြ တပ္ထားရသူတစ္ေယာက္ေပါ့”
ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ္ဟာ ခ်စ္တတ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္းျပဖို႕ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ အမွန္တကယ္ရွိရမယ္လို႔ အဲဒီလူသားအေပါင္းဟာ ယူဆေနၾကတယ္။ မင္းရဲ႕ အသက္႐ွဴခ်က္တိုင္းမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ စိတ္ေတြ ဝင္သြားလိုက္၊ ထြက္သြားလိုက္ လိုက္ျဖစ္ေနတာကိုေတာ့ အခ်စ္လို႔ပဲ လႊဲခ်ရေတာ့မယ္ထင္တယ္။
*
ျဖစ္နိုင္ရင္.. လွလွပပ ကန္သြင္းခ်င္ေနတဲ့ မ်က္နွာေတြကို တားျမစ္နယ္ေျမအျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္ခ်င္တယ္။ျဖစ္နိုင္ရင္.. တစ္ကုိယ္လံုးက အလြမ္းေတြကို လက္ထိုးၿပီး အန္ထုတ္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္ ဆရာ။
ျဖစ္နိုင္ရင္.. အဲဒီ “ျဖစ္နိုင္ရင္” ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြကို လက္ကေန ထက္ၿပီး ထြက္မက်နိုင္ေအာင္လည္း ေရရွည္ ထိန္းသိမ္းထားလိုက္ခ်င္တယ္။
လုပ္ခ်င္တာနဲ႔ လုပ္သင့္တာဆိုတာ တစ္ပန္းကန္ထဲမွာပါတဲ့ ထမင္းနဲ႔ ဟင္းလို.. မွ်စားတတ္ရမယ္ မဟုတ္လား။ အေျဖရွာဖို႔ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ျပန္ေျဖခ်လိုက္ေတာ့ ထင္ထားတဲ့ အရသာအတိုင္း လဘၠရည္တစ္ခြက္ဟာ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ့္ေန႔ရက္ေတြဟာ ေသာက္လို႔သိပ္ေကာင္းေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ပံုေျပာသူနဲ႔ ပဲမ်ားသူမ်ားမွအပ ဘယ္သူမဆို ဒီရင္ကို ငွားခြင့္ရွိပါတယ္။ လမ္းႀကံဳရင္ေပါ့။ ဝတ္ထားတဲ့ ေျခအိတ္နွစ္ဖက္ေတာင္မွ အေရာင္တူျပေနစရာ မလုိဘူး။ ဤအေၾကာင္း မပါ၊ ထိုအေၾကာင္း မေျပာဘူး။ ဤအေၾကာင္းနဲ႕ ထိုအေၾကာင္းမွလြဲရင္ က်န္တာေျပာစရာမလို။ ဒီအခ်က္ေတြနဲ႔ ျပည္႕စံုရင္ေတာ့ ႀကိဳက္သေလာက္ ေျပာနိုင္ပါတယ္။ အနာေဟာင္းေတြကိုေတာ့ ကဗ်ာစာေၾကာင္းေတြနဲ႕ပဲ ႀကိဳးစားခ်ဳပ္လိုက္ပါ့မယ္။ တစ္ဆိတ္ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြဟာ ဖိတ္ေခၚခ်ိန္းဆိုမွဳကို ျငင္းပယ္ရန္ ခက္လွပါေသာေၾကာင့္ အနိမ့္ဆံုးေတြသို႔ မနိမ့္ဆင္းမီ၊ အေတာင္ေတြလည္း မေဆြးေျမ႕ မကုန္ခမ္းမီ၊ သံေခ်းတက္ေနေသာ စကားလံုးထိန္း ခလုတ္ေတြနဲ႔အတူ သမိုင္းေပးတာဝန္မ်ားကို ဦးေဆြးဆံေျမ႕ ထမ္းရြက္ေတာ္မူပါအံုးမည္။
ခ်စ္သူေရ.. ဒီလူကို ေနေရာင္ျခည္နဲ႔ စကားလံုးေတြ တိုက္႐ိုက္မေရာက္ရွိနိုင္တဲ့ေနရာမွာ ထားလိုက္ပါေတာ့။ (ျမန္ျမန္ေလး)
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ သစ္ပင္ေတြဟာ လူေတြကို စိုက္လာခဲ့တာ ဟိုးေရွးေရွးတုန္း ကတည္းကဆိုတာ သိဖို႔ပါပဲ။ (ဒါဟာ ပံုျပင္အစလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္ပါတယ္၊ ျဖစ္ခြင့္လည္းေပးပါတယ္)
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ လက္တစ္ဖ်စ္စာ နွာေစး၊ ေခ်ာင္းဆိုးသံမ်ားက သင္၏စိတ္ကို အေနွာက္အယွက္ျဖစ္သြားလွ်င္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ပါ မိတ္ေဆြ။
.....................................................................................................
မွတ္ခ်က္။ ။ စာေမးပြဲေတြ ျပန္ေရာက္လာလို႔ဗ်ာ.. စာေရးတာကိုေတာ့ (တစ္လေလာက္) ကၽြန္ေတာ္ ခဏနားပါမယ္.. ဒီၾကားထဲမွာ ေရာဂါျပန္ထရင္ေတာ့ တင္ျဖစ္ခ်င္တင္ျဖစ္ပါ့မယ္.. အနည္းအက်ဥ္းေပါ့.. :D အားလံုးအဆင္ေျပၾကပါေစ း)
မွတ္ခ်က္။ ။ စာေမးပြဲေတြ ျပန္ေရာက္လာလို႔ဗ်ာ.. စာေရးတာကိုေတာ့ (တစ္လေလာက္) ကၽြန္ေတာ္ ခဏနားပါမယ္.. ဒီၾကားထဲမွာ ေရာဂါျပန္ထရင္ေတာ့ တင္ျဖစ္ခ်င္တင္ျဖစ္ပါ့မယ္.. အနည္းအက်ဥ္းေပါ့.. :D အားလံုးအဆင္ေျပၾကပါေစ း)
