ဥတုရာသီမ်ားကို ရင့္မွည္႕ ေျပာင္းလဲေစႏိုင္ေသာ

အသံေတြဟာ

ဆူညံမွဳအတြက္ မလံုေလာက္သလို

တိတ္ဆိတ္မွဳအတြက္က်

အလွံ်အပယ္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္

ရုတ္တရက္ ဆိုက္ဝင္လာေနတဲ့

အလင္းေရာင္ေၾကာင့္

အျမင္အာရံုဟာ တကယ္ပဲ

ေဝဝါးသြားခဲ့တယ္။

ေရစက္ေတြ တစ္စက္ၿပီး တစ္စက္

ေခါင္းေပၚမွာ စုဆံုလာတဲ့အထိ

တစ္ရြက္ၿပီး တစ္ရြက္

စာမ်က္ႏွာေတြ ေက်ာ္ေက်ာ္သြားေနပံု

အနံ႔အသက္ကင္းစင္တဲ့ ရင္းႏွီးမွဳတစ္ခ်ိဳ႕

အခန္းအျပင္ဖက္က ေျခလွ်ပ္တိုက္သံ

သစ္ရြက္ခ်င္း ထိရိုက္သံေတြနဲ႔

ယွက္ေထြးေရာတင္

အာရံုဟာ

သူမရဲ႕ သ႑န္မ်ားအတြက္

ကိုလိုနီရပ္ဝန္း တစ္ခုလို

ညင္ညင္သာသာ သိုသိုသိပ္သိပ္

ေနာက္တစ္ေန႔ဟာ

ေနာက္တစ္ရက္ ျဖစ္မလာေတာ့တဲ့ေနာက္

အတိတ္လည္း …

အနာဂါတ္လည္း …

ပစၥဳပၺန္။

ပစၥဳပၺန္ေတြသာ မ်ားမ်ားလာခဲ့။

ထင္/ျမင္သာေအာင္ ေဖာ္ျပႏိုင္စြမ္း လြန္ေျမာက္တဲ့အခါမွ

နာက်င္ျခင္းဟာ နာက်င္ျခင္း ျမည္ပါလိမ့္မယ္။

ေရစက္ေတြ တစ္စက္ၿပီး တစ္စက္။

ဒီတစ္စက္မွာ ကြဲကြာတဲ့အခါ

ေနာက္တစ္စက္. . .

ခန္႔ေန

ရပ္ေနတဲ့ ညေန

အနားကအနာမွာ

ဘာသာစကားေတြ ခ်ိန္း(ဆို)သြားတယ္

ခႏၶာမွာသက္ေရာက္ေနၿပီးျဖစ္တဲ့ ၾသဇာဓါတ္

ေကာ္ဖီေတြ တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္

သူ ကုန္သြားတယ္

ဝိုင္ခြက္ခ်င္း တိုက္မိသံေတြမွာ

ယင္ေကာင္ဟာ သူ႔ အလုပ္နဲ႔သူ

တကယ္ေတာ့ ဘယ္ရယ္လို႔ မွတ္မွတ္ရရ

ခ်ေရးလိုက္နိုုင္ဖို႔က

(ယင္ေကာင္ဟာ သူ႔ အလုပ္နဲ႔သူ)

ဆက္သြယ္လွ်ပ္ကူးမွဳႀကီးကို အားျပဳရ

လူႀကိဳက္ေအာင္ ပိန္းမွ လူၿပိန္းႀကိဳက္တာမ်ိဳးေတြပဲ

ဟိုတုန္းကလို ဆိုရင္ေတာ့

တစ္ညေလာက္ အေဖလႊတ္ေပးထားလိုက္ရင္ပဲ

ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ဟာ

ကမာၻဦးမွတ္တိုင္ကို ျပန္ေရာက္တယ္

သူကအေမး ငါကအေျဖ

အနည္းဆံုးေတာ့ သူမ သင္ယူခဲ့တယ္

မေတြ႕တာၾကာၿပီကို လက္ခံေပမယ့္

ေနေကာင္းလားကို ေတြးၾကည္႕ရတာ..

x x x x မလြယ္။

ေခါက္ရွာငွက္ေတြကို မျမင္ဖူးသူရဲ႕

သေဘာထားဆိုင္ရာ ျပႆဒါးေတြမွာလို

ဆက္ေျပာရရင္

အရူးမတတ္သူဟာ အရူးမွန္း သိသာေနသလို။

ခန္႔ေန

ငွက္ေလးသုိ႔ နွဳတ္ဆက္

ငါ- "ငွက္ကေလးေရ ပ်ံ/ျပန္ပါ

သည္ေတာအုပ္ဟာ

မင္းအတြက္

သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြ ေႂကြဖို႔ရာ"

(ဒီလိုနဲ႔ ေတာအုပ္ႀကီးဟာ လည္ျပန္လွည္႔ရင္း

ငွက္ကေလးအပ်ံကို လွမ္းၾကည္႕လိုက္ခ်ိန္မွာ-

ဘယ္ေခတ္ ဘယ္အခါကတည္းက ရွိေနမွန္းမသိတဲ့

မ်က္ရည္ေတြဟာ စမ္းေခ်ာင္းေတြအျဖစ္နဲ႔

ငွက္ကေလးရဲ႕ ေနာက္ကို လိုက္လံစီးဆင္းရန္)

-ကဗ်ာ စဝင္လာ-

လက္ေတြဟာ

ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာမ်ား

ဆက္လက္ေဝွ႕ရမ္းနိုင္အံုးမွာလဲ

ေခတ္အဆက္ဆက္ရဲ႕

နတ္ဘုရားေတြဟာ ေစာင့္ၾကည္႕ေနပါမတဲ့

အိပ္ေပ်ာ္ဝင္စမွသည္

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာသည္႕တိုင္

ငါပဲ သစ္ပင္

ငါပဲ ေတာမီး ျဖစ္ခဲ့ပံု၊ ျဖစ္ေနပံု-

ေနာက္ၿပီး

ေဟာဒီကၽြန္းၿမို႕ေလးရဲ႕

ေျမာက္ဖက္ျမစ္႐ိုးတေလ်ွာက္

တညီတညာထဲ

လိုက္ဆိုေနၾကတာက

“အလြမ္းဟာ ေဆးစက္က်ရာ

ငရဲထင္ေစသား”တဲ့။

ခန္႔ေန

အက္ရွင္မင္းသား

ေဆး႐ံုက ဆင္းေတာ့

ငါ့ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္လာတဲ့ ေကာင္ဟာ

လူဆိုးလား လူေကာင္းလားလည္း မသိရ

ေရခ်ိဳးေနတဲ့ ငါ့အခန္းဆီကို

ခ်ဥ္းနွင္းဝင္ေရာက္လာတဲ့အခါ

ေဒါက္တာျဖစ္ၿပီး

ေသနတ္ပစ္ေကာင္းေနတာလည္း

လူနာေတြကို ညာသလိုမ်ား ျဖစ္သြားသလား

ဒရမ္မာမွာ နည္းနည္းအက္ရွင္ဆန္သြားတာက

သိတယ္မလား.. ငါကလည္း နည္းနည္းထိုးလိုက္ သတ္လိုက္ရမွ

ေက်နပ္တဲ့ေကာင္ဆိုေတာ့

အဓိကက ပထမဆံုးတစ္ခ်က္မွာ ကိုယ္ဦးဖို႔ပဲတဲ့

အေျခအေနမဟန္ရင္ ငါ့ေသြးေသာက္ညီအစ္ကိုေတြ

ေရာက္လာလိမ့္မယ္.. (ဟန္းဖုန္းနွိပ္စရာမလို)

ဒီမင္းသမီး အေျပာင္းအလဲျမန္ပံုကလည္း

အျပင္က ငါ့ရည္းစားစိတ္ဆတ္ပံုနဲ႔မ်ား ကြာပါ့

ေျပာရင္း ဆုိရင္း တံခါးဝမွာ ေျခသံၾကားတယ္၊

ဖြင့္မေပးဖို႔ ပိဟိုးကေနေတာင္သြားမၾကည္႕မိဖို႔၊

သူတို႔က ေသနတ္နဲ႔ ေတ့ထားမွာကို ငါ ႀကိုသိေနတဲ့အေၾကာင္း၊

မလိုအပ္ရင္ မင္းသမီးကို မေသေစခ်င္ေၾကာင္း၊

ဘာမွ မေၾကာက္နဲ႔ သိလား..

ကိုယ္ရွိတယ္ဆိုၿပီး

သူ႔လက္ကို ကိုင္ ေျပးမယ္လုပ္ေတာ့

ေအးစက္ေနတာဟာ ငါ့လက္ေတြပဲ..။

ခန္႔ေန

မစ္စ္ေကာလ္

အဲဒီညတုန္းက စာၾကည္႕တိုက္ထဲမွာေပါ့၊ ညစာလည္း မရွိ၊ တယ္လီဖုန္းလည္း မရ၊

ေဘးမွာက Yပံုသ႑န္သစ္ပင္ေတြ၊ အေဝးကလာေနသူ ကမာၻမေၾကသီခ်င္း၊

ေနာက္ၿပီး ေလတိုက္တဲ့အခါ ဘီယာဘူးခြံသံေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဘာဘာညာညာ

မတ္တပ္ထရပ္၊ ရာစုနွစ္အေတာ္အတန္ ၾကာတဲ့အထိပဲ၊ မေတာ္တဆပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အမွတ္တမဲ့ပဲျဖစ္ျဖစ္၊

ေရလို ေလလို နွင္းဆီလို ဘဝကိုရနိုးနိုး ႐ွိဳက္မိရင္းက တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ..

တိတိပပ ေဖာ္ျပရရင္ေတာ့ ေမးခြန္းေမးဖို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ၊ အၿမဲလိုလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ထဲမွာ

ရွိေနတတ္တာ၊ ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ ေဆးပုလင္းမ်ားစြာ၊ သစ္သားမီးျခစ္ေတြနဲ႔၊ ေမာ္နီတာ ဖန္သားျပင္ေတြ၊

တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္က ေလးစားသမွဳေတြ၊ ပါးစပ္ေတြနား သၾကားေရာက္လာတဲ့အခါ

ပုရြက္ဆိတ္ေတြ ထြက္လာၿပီး၊ ႀကံ႕ခိုင္ေရးစစ္ေဆးျခင္း၊ အေရးယူေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ လိုရင္လိုသလို အခ်ိန္းအခ်က္ျပဳ၊ အသီးအပြင့္ေတြနဲ႔အတူ၊

ဒါေတြအားလံုးဟာ ေနာင္လာမယ့္ေတြဆီ (ဘာဆိုဘာမွ) ေသေနမွာခ်င္း အတူတူ၊

ဒဏ္ရာသံခ်ပ္ေတြ၊ မီးေလာင္ရာ ပင့္ရာေလ၊ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္မ်ားစြာျဖင့္သာ စြတ္ပ်ံ႕ၾကည္နူးဖြယ္ရာ၊

စာမ်က္နွာေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္၊ အာ႐ံုလႊဲပါရေစ၊ မ်က္နွာေတြ၊ မ်က္ႏွာေတြ၊

ကၽြန္ေတာ္ ထပ္မယူနိုင္ေတာ့လို႔၊ မြန္းလို႔ က်ပ္လို႔၊ စိတ္လက္ခ်မ္းသာရာ . .

မလုပ္ၾကပါနဲ႔ ခင္မ်ာ.. အစစ အရာရာ ေတာင္းပန္လ်က္။

ခန္႔ေန

ေလွ်ာ

တစ္ ထစ္ ခ်င္း. .

အားထုတ္ တက္လာခဲ့သမွ်

အဆင္းဟာ

ျမန္လိုက္တဲ့ ျဖစ္ျခင္း။

ခန္႔ေန

မွတ္ခ်က္။ ။ဒီကဗ်ာေလးကို စေရးဖို႔ျပင္ေနတာ လြန္ခဲ့တဲ့ (၃)လေလာက္ကတည္းကပါ။ မစခင္ကတည္းက တိုတိုနဲ႔ ေလး..ငါးေၾကာင္းေလာက္ပဲ သံုးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတာ။ သို႔ေပမယ့္ စကားလံုးေဖာင္းပြေနတာရယ္၊ အဓိပၸါယ္မသြားတာရယ္ေၾကာင့္ ျပင္လိုက္၊ေရးလိုက္၊ဖ်က္ပစ္လိုက္နဲ႔ ၾကာေန၊ ဒီၾကားထဲမွာပဲ တျခားကိစၥေတြနဲ႔ လံုးလည္ခ်ာလည္ရင္း ပစ္ထားမိရာကေန မေန႔ကမွ အမွတ္တမဲ့ စာအုပ္ျပန္လွန္မိၿပီး အဆံုးသတ္နိုင္ခဲ့တယ္။ ကဗ်ာမေရးျဖစ္တာေတာ္ေတာ္ၾကာေပမယ့္.. ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ၿပီးသြားတိုင္း က်န္ခဲ့တဲ့စိတ္ခံစားခ်က္ကေတာ့ မေျပာင္းလဲဘူး။ သစၥာနီေျပာသလို ကဗ်ာေရးျခင္းဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အေညာင္းေျပျခင္းတစ္ခုပါပဲ*။

လည္ျပန္

ညီမေလးေရ

ငါ့ကို ခြင့္မလႊတ္လိုက္ပါနဲ႔

ေပးမွတ္ထက္ေတာင္ေက်ာ္ၿပီး

ငါဟာ ႀကိဳမွားခဲ့၊ ပိုမွားခဲ့သူပါကြယ္

ဒီဘဝ ေက်ာက္သင္ပုန္ႀကီးတစ္ခုလံုး

အဲဒီစာလံုးေတြနဲ႔ ျပည္႕တဲ့အထိ

ငါေရးခဲ့ပါမယ္

"ညီမေလးေရ

ငါ့ကို ခြင့္မလႊတ္လိုက္ပါနဲ႔"

ခန္႔ေန

ယင္လံု ေနသူမ်ားအေၾကာင္း

ေနေရာင္ျခည္နွင့္ တိုက္႐ိုက္မထိေတြ႔နိုင္ျခင္းက

စဥ္းစားစရာတစ္ခုခုရဲ႕

က်ိဳးလြယ္ ပဲ့လြယ္

အနံ႔အရသာနွင့္ ျပည္႕စံုေကာင္းမြန္

လူမ်ိဳးဘာသာမေရြး စားသံုးလည္းျဖစ္

ေရစိုခံ၊ အာမခံ

ကုန္ဆံုးရက္တြင္

သေဘာတစ္ခုကို ေတြ႕ရွိ

စတင္ထုတ္လုပ္သည္႕ေန႔စြဲဟာ

ျပန္ေျပာင္းေျပာစရာ

ရက္လည္နဲ႔အတူတူ

ဥတုသံုးပါး အထြန္းခံျခင္း

ကေလးမ်ား အလြယ္တကူေရာက္ရွိနုိင္ျခင္းမ်ားေၾကာင့္

(အညႊန္းအတိုင္း) ေကာင္းစြာလွဳပ္၍ေသာက္ပါ

ေအးျမေျခာက္ေသြ႕ေသာေနရာတြင္ ထားပါ

စက္ျဖင့္ေလွ်ာ္ဖြတ္ျခင္းဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲပါ

မခဲပါနွင့္၊

မိတ္အင္ စိတ္တြင္

မီးမေပါက္ ျပာမေႂကြ

အခန္း အပူခ်ိန္၌

တစ္ေန႔ သံုးႀကိမ္

ေဆးသား ခိုင္ခန္႔/ပ်က္ျပယ္နိုင္ ေၾကာင္း

အမွဳိက္ပံုးအတြင္း စြန္႔ပစ္ျခင္းမွတဆင့္

ေရမေရြး အထည္မေဆြးနိုင္ေၾကာင္း

အလြယ္တကူ ဝါးစားနိုင္ပါက

သဘာဝစစ္စစ္၊ ပိုးသားစစ္စစ္၊ ႏြားနို႔စစ္စစ္ျဖင့္

အသံုးျပုၿပီး အဖံုးလံုေအာင္ ျပန္ပိတ္ပါ

အစက္ရာ မ်ဥ္းအတိုင္း ညွပ္ပါ၊ ဖြင့္ပါ၊

(လိုအပ္ပါက လွီးျဖတ္ပါ)

က်န္းမာေရးနွင့္ ညီညြတ္ေသာ

ဓါတုေဆးဝါး/ဆိုးေဆးမ်ားပါရွိ

အဓိပၸါယ္နွင့္တကြ

အာဟာရဓါတ္ ပါရွိမပါရွိသည္ကို မသိရ

မနက္တစ္ႀကိမ္ ညတစ္ႀကိမ္

(မွီဝဲလိုက) မွီဝဲနိုင္သည္။

ရင္လွံဳ ေနသူမ်ားအေၾကာင္း

အေရာင္ခၽြတ္ျခင္း ကင္းေဝးနိုင္ၾကပါေစ။

ခန္႔ေန.

ဥခြံထဲမွာလည္း အျပင္ကလိုပါပဲ

ကၽြန္ေတာ္ အစီရင္ခံေနစဥ္အတြင္းမွာပဲ
ေရးလက္စ ပထမပိုင္း အက္ေဆးဟာ ေအးစက္ၿပီးစီး
တစ္ယူဇနာခန္႔ အမူအယာမ်ားစြာ ပါဝင္လက္တြဲကာ
အေသြးေတြ၊ အသားေတြ၊
အခ်စ္ေတြ၊ အနွစ္ေတြနဲ႔မို႔
သက္သာ ေပါ့ပါးလ်က္
တျမန္ေန႔က အသဲနွလံုးေတြမ်ားနဲ႔အတူတကြ
အရြယ္မေရာက္ခင္ အေရာက္ျပန္ခဲ့ဖို႔
ေလးေလးနက္နက္၊ ေတြးေတြးထင္ထင္
နွိဳင္းနွိုင္းယွဥ္ယွဥ္၊ ခ်ိန္ခ်ိန္ဆဆ
အမွားႀကီးမ်ားမ်ား အမ်ားႀကီးမွားသည္ကိုလည္း
ဂ႐ုမစိုက္အား
မေန႔က ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ဟာ ဘယ္သူ ဘယ္ဝါျဖစ္သည္ကိုသာ
ေရွး႐ွဳလ်က္
အခ်စ္ဆံုး သိလား.. အခ်စ္ဆံုး သိလားေဟ့..
အရြယ္မေရာက္ခင္ အေရာက္မပ်ံနိုင္တဲ့အခါ
အထက္ေဖာ္ျပပါ အာ႐ံုေတြရွိရာ အံုလာရခဲ့- အေၾကာင္းရင္း
သို႔ေသာ္ ပ်ိဳေဖာ္ဝင္စအခ်ိန္၏
ယေန႔သတင္းအစီအစဥ္
ဤတြင္ပဲ ၿပီးဆံုးၿပီျဖစ္ပါသျဖင့္
ေနာက္တစ္ေခါက္ေလာက္... ငါ့ကို..
အထာသိခ်ိန္ အထိနာနာနဲ႔ပဲ
ငယ္ခ်စ္ေဟာင္းနဲ႔ ပလက္ေဖာင္းမ်ားစြာ
ထုိမွတဖန္ ေရာမႏိ ၱခ်က္ပတာအသြားျဖင့္
အဆံုးမသတ္ခင္ အစပ္သံုးရန္လိုေလေသးမရွိ
ဒါသည္ပင္လွ်င္ ရာဇသတ္ႀကီးပုဒ္မ (--) အရ
ကဗ်ာေရးမွဳျဖစ္ေၾကာင္း ေပၚလြင္ထင္ရွားပါသျဖင့္


ခန္႔ေန

...မေတြ႕ျဖစ္တဲ့ေနာက္

ရန္သူရဲ႕
အသက္ရွင္ေသးတဲ့သူ လက္ညွိဳးေထာင္
ဆိုတဲ့စကားကိုမွ
လက္တစ္ေခ်ာင္းလုံး ေထာင္ျပမိေလာက္ေအာင္ကို
ငါဟာ “အ”ခဲ့ေလသလား..

အထီးက်န္တယ္ဆိုတာ
အေမွာင္ခန္းထဲက
နံရံမွာ တစ္ေယာက္ထဲ
ေထာင့္ကပ္ထိုင္ေနမွ
မဟုတ္ပါဘူးကြယ္..
လူအုပ္ႀကီးေတြၾကားမွာ မ်က္နွာခ်င္း ဆိုင္ေနေပမယ့္..
ျမက္ခင္းျပင္တစ္ခုေပၚ တူတူထိုင္ခြင့္ရွိေနေပမယ့္လို႔..
ဒါေတြဟာလည္း အထီးက်န္ျခင္းပါတဲ့
(မင္းဗလာစာအုပ္ေလးရဲ႕ေနာက္ေက်ာမွာ
ငါေရးေပးခဲ့မယ္..)

မိန္ကေလး..
တကယ္ေတာ့
ငါဟာ မင္းကိုျပန္ေတြ႕ဖို႔လည္း
မႀကိဳးစားခဲ့ပါဘူး..
ငါ့ရဲ႕ မင္းနဲ႔ မေတြ႕ခင္က “ငါ”ကိုပဲ
ငါ ျပန္ရွာမေတြ႕ျဖစ္ေနခဲ့တာေလ။

ခန္႔ေန

ကၽြန္ေတာ့္ၿမို႕ေတာ္ေလးကို ျပန္ရြာခ်ေပးပါ

ထမင္းခဲေတြဟာ ေအးစက္ေနေပမယ္လို႔

ထမင္းဝိုင္းဟာ ေႏြးတုန္း

ေနေရာင္ျခည္ ပေယာဂနဲ႔

ပန္းေတြဟာလည္း ပြင့္လ်က္

အရင္လို အရင္ေနရာမွာ

အရင္လူေတြကို ေတြ႕လို႔ေတြ႕ညား

မွတ္တိုင္းေဟာင္းမွာ ဆင္းက်န္ခဲ့တဲ့အခါ

ေလစိမ္းနဲ႔ လူစိမ္းေတြသာ

ၿမို႕တံခါးထဲ ျဖတ္ဝင္လာတာေတြ႕ရ

နိစၥဓူဝ

ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေတြ ပိုထူလာတဲ့အခါ

အရင္ကထက္

အိမ္တံခါးေတြကို လံုလံုၿခံဳၿခံဳပိတ္ဖုိ႔

ရယ္စရာေတြလည္း

ပိုေျပာျဖစ္ေပမယ့္လို႔

ေျပာစရာရွိတဲ့အခါ မရယ္ျဖစ္ၾကေတာ့ပါ။

ခန္႔ေန.

အျပင္မွာ လူတစ္ေယာက္ ရွိေနတယ္

ၿမို႕ထဲကို ခ်ဥ္းကပ္လာတာနဲ႔အမွ်

ငါတို႔ဟာ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ၾကက္သီးေမႊးညႇင္းေတြထ

မၾကာခင္မွာ စပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႔ ပါးစပ္ေတြ ဟိုေနရာ၊ ဒီေနရာ တစ္ဝိုက္

ေျမပံုေတြထဲ ျမစ္ေတြစီးဆင္းသလုိ ကဗ်ာထဲမွာ ဘာေတြစီးဆင္း

အဆင္မေျပရင္ေတာင္ ေဟာဟို တစ္ဖက္ကမ္းက အလုပ္လုပ္သူေတြနဲ႔ ဓါတ္ပံုတြဲ႐ိုက္မလား၊

ဘုရားစာေတြ တူတူရြတ္ၾကမလား

ရင္ဘတ္ထဲက ခိုေတြကို အေဝးကို လႊတ္လို႔

သစၥာေစာင့္သိသူေတြနဲ႔ အတူတူေပ်ာ္ရေအာင္

တံခါးကို ပိတ္ထားစရာ လိုတယ္၊ မလိုဘူး..

ေန႔စဥ္၊ ညစဥ္၊ လစဥ္ အစီအစဥ္မ်ား..

စီရင္ခ်က္ေတြထဲ ကၽြန္ေတာ္ ပါေသးလား၊ ပါေနသလား၊

ေသေသခ်ာခ်ာလံုမလံု ၾကည္႕ၿပီးမွ တံခါးကို ဖြင့္ေပးပါတို႔၊

အထဲမွာ ေလေကာင္းေလသန္႔ မရရွိတဲ့အခါ

အသက္ရွင္ယံုသက္သက္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေခ်းငွားခဲ့ရ..

ေဘာပင္ကို ကိုင္ရင္း၊ အေပၚကို ငံု႔ၾကည္႕ရင္း၊

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ျငင္းခံုရင္းကပဲ လက္ေတြဟာ ရွည္လာ၊

ဒီေတာ့ ခင္မ်ားမွာ မေနနိုင္ မထိုင္နိုင္ ေနမသာ ထိုင္မသိ

ေျခအိတ္ထဲမွာ ဝွက္ထားတဲ့ ဓါးနဲ႔ပဲ ထခုတ္ရမလား၊

လက္ပင္က သီးတဲ့ လက္သီးေတြနဲ႔ပဲ ထ႐ိုက္ရမလား၊

အိမ္မွာ ေကာင္းေကာင္းေန၊

ဧည္႕သည္လာရင္ ေလေတြတိုက္ရင္ သိပ္ႀကိဳက္သူနဲ႔

ေျခတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လက္တစ္ဝက္က်ိဳး

ဗမာစကားကို ကဗ်ာဘာသာနဲ႔ ေျပာ၊

ငါ့ေဘးမွာေတာ့ (၅)ေယာက္ရွိေနတယ္

အမွန္ကို ေျပာရင္ ပိပိရိရိ မိမိရရ ရွိပါေစ ကိုယ့္လူ

ဘိုင့္ဘိုင္လို႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္နွဳတ္ဆက္ရင္း

မနည္း ဆြဲခြာခဲ့ရပံုေတြနဲ႔ ခြဲခြာရင္း

ပံုျပင္ေတြဟာျဖင့္ သက္မဲ့လူသားစားႀကီးမ်ား

နံပါတ္(၁)အက်ႌကိုမွ ေနာက္ဆံုးလူက ဝတ္ဆင္ထားရ ေလတယ္။

ခန္႔ေန.

ခ်ိဳက္မင္ဂၽြင္းနဲ႔ ျပန္ေတြ႔ျခင္း

ျခင္ကိုေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းက

လူဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေထာင္မိရက္သားျဖစ္စဥ္မွာလို

ကမာၻႀကီးရဲ႕ အရန္ခံုတစ္ေနရာက

အသက္ပါပါနဲ႔ လွမ္းၾကည္႕လိုက္တဲ့အခါ

ဘံုေျမဇာပင္ကေလး ျဖစ္ရွာေနရသူ

ကဗ်ာဟာ

ေမာ္ဖင္းေတြ ထိုးခံထားရၿပီး

အသက္ေရာ ျဒပ္ပါ မဲ့ခါနီးဆဲဆဲ

လက္ပူးလက္ၾကပ္ (မိ)

လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပရန္ (မရွိ)

ျဖစ္သမွ်ဆိုတဲ့ ေခါင္းစီးေအာက္

ေရလဲလို ရရာအဓိပၸါယ္မဲ့တစ္ခုခုကို ဆြဲကိုင္

(အစြဲေတြနဲ႔ ကိုင္)

ကမာၻဟာ ကိုယ့္အာဟာရ ကိုယ္မွီဝဲ

ျဖည္႕တင္းေနစဥ္အတြင္းမွာပဲ

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဝမ္းနည္း ဝမ္းသာ ျဖစ္ရ

အၿမဲတမ္းလိုလို

သူ႔အသင္းမွာဆို လူမစံု

ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း

ကဗ်ာျဖစ္ရန္ တစ္ေၾကာင္းလို။

ခန္႔ေန.

သဘာပတိေတြနဲ႔ ငါတို႔ၿငိေနခဲ့

မ်က္မွန္တပ္ၾကည္႕ေပမယ့္ မ်က္စိက မမွန္ေတာ့.. ျမက္ကိုပဲ မွန္မွန္စားသုံးရေတာ့မလို..

မ်က္စိေနာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို ခင္မ်ားေနာက္စိမွာ ျမက္ေတြ က်ဳပ္ရဲ႕ ေနာက္မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ေနရတယ္..

အေမွာင္ထဲမွာပဲ ၾကည္႕ၾကည္႕.. တကယ္တမ္း ေတာင္စြယ္မွာ အဓိပၸါယ္ မကြယ္ခင္..

အပူဒဏ္ကို ေရွာင္ရွားဖို႔ ကဗ်ာမ်ားကို recycleစုိ႔..

(၃)နာရီဟာ နာရီ(၃)လံုးကို တၿပိဳင္တည္း ခြဲ ခြာမွဳျဖစ္ပြား..

ဒိုင္လူႀကီးဟာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျပန္ျပင္ဖို႔ ကိုယ္ေလးလက္ဝန္..

သူမတကယ္ေသဆံုးခဲ့ေၾကာင္းကို သူမကိုယ္တိုင္ အတည္ျပဳေျပာၾကားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ၊

မိုးရြာၿပီးစ ျမက္ခင္းေတြ စိုေနတဲ့ေနာက္မွာ၊

ေက်ာင္းသြားရင္းနဲ႔ ခင္မ်ား သြားေက်ာင္းလာခဲ့တာ ဘာေတြပါလဲ..

အကၡရာေတြနဲ႔ အခါရက္ဟာ

ခင္မ်ားတို႔ ေျပာတဲ့ဟာသမ်ားထံ

အနက္ေရာင္ကားႀကီးနဲ႔ အနားေယာင္ ကပ္သြားၿပီး

နင္မဆံုးျဖတ္ခင္အထိ ဆက္ျဖဳန္းေနပါရေစ.. ငါ့ကိုယ္ငါ

သစၥာရည္ကို ေသာက္ၿပီး၊ ဦးထိပ္မွာ ပန္ဆင္ၿပီး၊ စားၿပီး နာၿပီး လာၿပီး သြားၿပီး၊

ထိုစဥ္ ကုန္က်စရိတ္အၿပီးအစီး၊

ေလတိုက္ေနခိုက္ လိုက္ေသလိုက္တယ္..

အာ႐ံုခြဲျခားဆက္ဆံ ခံစားေနရသည္႕ (၂)ညအိပ္ တစ္သက္ရက္ခရီး..

စိတ္ေလးေနစဥ္ ေဆးလိပ္မ်ား..

ၾကည္႕ေန ပိုေကာင္းလာလိမ့္မယ္..

မဟုတ္လို႔ကေတာ့ေနာ္။

ခန္႔ေန

ခ်ိတ္

ငါးမွ်ားရင္းက အမွတ္မထင္

တျခားအရာေတြကို

မိသြားတာမ်ိဳး ႀကံဳဖူးသလား

(ဆရာေခ်ာကေတာ့ စႀကၤာဝဠာႀကီးကုိ မိခဲ့ပါတယ္တဲ့)

ငါးစာကို ေရထဲခ်တဲ့အခါ ငါးကိုမိတယ္

ပင္လယ္စာေတြခ်မိတဲ့အခါ ပင္လယ္ကို မိမယ္..

လူစာကို ခ်မိရင္ေတာ့

အဲဒါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္မိတဲ့ေန႔ပဲျဖစ္မယ္။

အဲဒီအခါမ်ိဳးက်ရင္

ကိုယ္ဘယ္ကို ေျပးနိုင္ေျခရွိသလဲ

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္သိေနေတာ့

ကိုယ့္ဆီက ကိုယ္လြတ္ေအာင္

ကိုယ္ဘယ္လို႐ုန္းမလဲ

ဒါေပမယ့္လို႔

ကိုယ္ဘယ္ကိုေျပးမလဲဆိုတာ

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သိတာေသခ်ာလား

ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုခုေၾကာင့္

ကိုယ္မဟပ္ခဲ့တာေသခ်ာလား

ကိုယ္ဆြဲတင္လိုက္တဲ့ ခ်ိတ္ရဲ႕ထိပ္မွာ

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ပါလာတဲ့

ကိုယ္႐ုပ္ကိုယ္ေရာ ကိုယ္မွတ္မိလား

မွတ္ပုံတင္နဲ႔ တိုက္စစ္ၾကည္႕ေသးလား

ကိုယ့္ထက္ ကိုယ္ညံ့လို႔ပဲဆိုၿပီး

ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ ၿငိမ္ပါသြားတာမ်ိဳးပဲလား

ျပန္လြတ္လိုလြတ္ညား

႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္ပါေစ ႐ုန္းမလား

တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔ ထခုန္ေနတာ

ကိုယ့္ကိုယ္ကို မိလို႔ေပ်ာ္သြားတာလား

တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔ ထခုန္ေနတာ

ကုိယ့္ခ်ိတ္နဲ႔ကိုယ္ဆူးတာ နာေနလို႔လား

မမွ်ားခင္က အခ်ိန္သတ္မွတ္ထားသလား

ဒါမွမဟုတ္ မိခ်င္မိ၊ မမိခ်င္ေနလား..

လိုအပ္ရင္ O.T.(overtime) ေတြပါ ဆင္းလား

တစ္ႀကိမ္တစ္ခါပဲ မိရင္ရၿပီလား

ဒါမွမဟုတ္ ခဏခဏ ျပန္လႊတ္ၿပီး ဖမ္းၾကည္႕ေသးလား

ကိုယ္က ကိုယ့္အတြက္ အနစ္နာခံဖို႔ ကိုယ့္အစာကိုယ္ဟပ္ခဲ့တာလား

ကိုယ္က ကိုယ့္ကို ညႇင္းဆဲဖို႔ ကိုယ့္အစာကုိယ္တပ္ခဲ့တာလား

ကိုယ့္ကိုယ္ကို မိေအာင္ ဘယ္နည္းေတြ သုံးၿပီးဖမ္းမလဲ

ေလ့က်င့္ခန္းေတြ ဆင္းရလား၊ အလုပ္သင္ေတြ တက္ရသလား

Sponsor အေထာက္အပံ့ေတြယူေသးလား

ကိုယ့္လက္က ကိုယ္လြတ္ေအာင္ ဘာေတြၾကည္႕ေရွာင္မလဲ

ရာသီဥတုနဲ႔ စိတ္အေျခအေနကို ထည္႕စဥ္းစားဖို႔လုိအပ္လား

ကံ၊ ဥာဏ္၊ ဝီရိယပဲလား

ကိုယ္ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုဆာမယ္ဆိုတာ

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႀကိဳသိေနလား..

ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ့္သဘာဝ ကိုယ္သိဖို႔

အင္တာနက္ေတြ၊ သုေတသနျပဳက်မ္းေတြမွာ ေလ့လာရေသးလား

သူငယ္ခ်င္းေတြကို အသံုးျပဳ စစ္တမ္းေကာက္ၾကည္႕ဖူးလား..

ကုိယ့္ကိုယ္ကိုမွ်ားခံထိဖို႔ ခ်ိတ္ကို အေဝးႀကီးပစ္ရလား၊

ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ့္အနီးအနားမွာပဲ ခ်လိုက္ရင္လည္း ျဖစ္သလား

ကေလးမ်ား အလြယ္တကူမေရာက္ရွိနိုင္တဲ့ေနရာေတြမွာ ထားသလား

ကိုယ့္အစာ ကိုယ္သိဖို႔ အလင္းေရာင္ေကာင္းမြန္စြာရရွိဖို႔လိုအပ္သလား

ကိုယ့္အစာ ကိုယ္သိဖို႔ အနံ႔ခံေကာင္းဖို႔လိုသလား

ကိုယ့္အစာ ကိုယ္ဟပ္တဲ့အခါ

အၿမဲတမ္း သမ႐ိုးက်နည္းလမ္းကို သံုးလား

တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လွည္႕စားၾကည္႕ေသးလား..

ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ဆြၾကည္႕ေသးလား

ဒီလိုပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္မိဖုိ႔အတြက္ေရာ

ဦးေနွာက္နဲ႔ ကိုယ္ကာယ ဘယ္ဟာကို ပိုသံုးရလဲ

ကိုယ့္ထက္ ကိုယ္ လည္ဖို႔၊ သြက္ဖို႔ လိုလား

ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခါလာလည္း သည္ေဖာ္ျမဴလာပဲလား..

ကိုယ့္ကိုယ္ကို မိခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ

သူမ်ားေတြက လာဟပ္တာမ်ိုးေရာျဖစ္တတ္လား

အဲဒီအခါမ်ိုးက် ဘယ္လိုလုပ္ပစ္ေလ့ရွိလဲ

ကိုယ့္လက္ခုပ္ထဲက ကိုယ့္ကို

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အေသမသတ္ခဲ့ရင္ေတာင္မွ

ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ျပဳခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာကို က်က္ဖို႔

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ယူရလဲ

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္လႊတ္ေပးခ်င္စိတ္မ်ားေကာ

ရွိသလား

တစ္လုပ္စားဖူး သူ႔ေက်းဇူးကို ေထာက္သလား

အမိခံခဲ့ရတဲ့ ကိုယ္ဟာ

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျမင္တဲ့အခါမွာေရာ

ကိုယ္႐ုပ္ကိုယ္ မွတ္မိလား..

သိသိရက္နဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္မလား

လမ္းေတြ႕ရင္ ေနာက္မေခၚေတာ့ဘူးလား..

သစၥာေဖာက္တစ္ေယာက္လို ဆက္ဆံမွာလား..

သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာလို႔ပဲ သေဘာပိုက္လိုက္သလား

တစ္ခါတစ္ေလ (ဒါမွမဟုတ္) ဘယ္ေတာ့မွ

ကိုယ့္ခ်ိတ္ဟာ ကိုယ့္ဆီ ျပန္မေရာက္လာတာမ်ိဳး ျဖစ္ဖူးလား

ဒါနဲ႔

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေရာ ျပန္မွ်ားၾကည္႕ရဲလား

ခန္႔ေန

မွတ္ခ်က္။ ။တျခားကဗ်ာေတြမွာ မွတ္ခ်က္၊ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြ မေရးျဖစ္တာၾကာေပမယ့္

ဒီကဗ်ာမွာေတာ့ အထူးတလည္ ေရးလိုပါတယ္။ ဒီကဗ်ာမွာ နည္းနည္းေျပာစရာရွိပါတယ္။ မေျပာလည္း ျဖစ္လို႔ရပါတယ္။ ဆရာေခ်ာ(ေမာင္ေခ်ာႏြယ္) ခေရဇီေတြနဲ႔ အျခားေသာ သူ႔ကဗ်ာဖတ္ဖူးသူေတြအတြက္ ထင္စရာတစ္ခုျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ဆရာ့ရဲ႕ “ၿပီးပါၿပီ”ဆိုတဲ့ ကဗ်ာထဲမွာ ေနာက္ဆံုး

“ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေတြက အစာကို ငါမဟပ္ဘူး။

ငါ့ဘဝ ငါးစားကိုသာ ငါဟပ္ခဲ့တယ္။ ။”

ဆိုတဲ့ နွစ္ေၾကာင္းကို ဒီကဗ်ာဟာ ဆြဲဆန္႔ေရးထားသေယာင္ျဖစ္ေနမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ခံစားမိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီကဗ်ာကို စေရးတုန္းက အဲလို မရည္ရြယ္ခဲ့႐ိုး အမွန္ပါ။

ကၽြန္ေတာ္ အႀကိဳက္ဆံုး “ငါး”ထဲက တစ္ေၾကာင္းကိုသာ ရည္ညႊန္းအျဖစ္နဲ႔ ျပန္သုံးခဲ့ပါတယ္။

ကဗ်ာအဆံုးသတ္ခါနီးက်မွ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ အဲ့အေပၚက နွစ္ေၾကာင္းကို သြားသတိရမိလို႔ အခုလို ရွင္းလင္းခ်က္ကေလး ထုတ္ျဖစ္ေၾကာင္းပါ။

ဆရာေခ်ာသို႔ သတိတရ

ခန္႔ေန

ဆယ္ကမာၻေပါ့.. ဟုတ္လား နွင္း..

Marina Bayသို႔

ဆိုက္ကပ္ရန္ ရထားႀကီးဟာ

ဦးတည္ခ်က္ေတြ မေျပာင္း၊

ရည္ရြယ္ခ်က္သာ ေျပာင္းခဲ့ေလတယ္

နံေဘးက မိုးေရသံေတြ

မွတ္တိုင္ေက်ာ္သြားတဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႔

ေက်ာင္းသူေလး နင္းရာ လမ္းက

ေက်ာင္းသားေလး ခင္းရာ ပန္းမ်ားလည္း မလန္းနိုင္ေတာ့ၿပီ။

လက္ၾကားက မီးတိုင္တိုတိုေလးေတြကို

စုပ္ယူအားျပဳလို႔

ငါတို႔ၾကားက စၾကာဝဠာႀကီးဟာ

ဒီေလာက္ေတာင္ ကြာခဲ့ရပါသတဲ့ကြယ္..

ဘာေတြပဲ ျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့

ဘာေတြပဲ ျဖစ္လိမ့္ျဖစ္လိမ့္

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေနျပန္မေကာင္းနိုင္ေတာ့လို႔..

အေတာင္မဲ့ နတ္သမီးေလး“နွင္း”ေရ

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂ႐ုစိုက္ပါေနာ္...

ခန္႔ေန

အမ်ိဳးအစား- အတြင္းလွိဳက္စားေရာဂါ

ေဟာဒီမွာ တစ္ယူဇနာ ဆားငန္ရည္ေတြ

ေဟာဒီမွာ တစ္ယူဇနာ သဲပြင့္ေတြနဲ႔

ေဟာဒီက ေက်ာက္ေဆာင္တို႔

ကဲ ပင္လယ္ျဖစ္ဖို႔ ဘာက်န္ေသးလဲ..

သူ ရင္ခံုတဲ့အခါ

လွိုင္း ေတြ ထ ကမယ္။

ခန္႔ေန

ငါတို႔ ဘာသာစကားကို ေျပာတတ္သူေတြ

စကားတတ္သူ၊ ကစားတတ္သူမ်ား၊

ေရလွ်ံသူ၊ ရန္ရွည္သူမ်ား၊

ေရတိမ္နစ္သူ၊ ေရနစ္တိမ္သူမ်ား၊

ဝါးကူထိုးသူ၊ သူထိုးကူဝါးမ်ား၊

သမ္းေဝေနသူ၊ ဝမ္းေသေနသူမ်ား၊

ထိပ္တိုက္ေတြ႕ေနသူ၊ ထိပ္ေတြ႕တိုက္ေနသူမ်ား..

ကၽြန္ုပ္တို႔၏ အဓိပၸာယ္ကို

ကၽြန္ုပ္တို႔က ေဖာ္ျပဖို႔

ကၽြန္ုပ္တို႔၏ ဘာသာစကားနွင့္ပင္ လုံေလာက္ပါ၏။

ခန္႔ေန

ေဆာင္းရာသီျဖတ္သန္းသြားလာမွဳ မွတ္တမ္း

ေဆာင္းရာသီဟာ ကိုယ္လက္မအီမသာျဖစ္ေနတယ္

ေဆာင္းရာသီဟာ ဒီေန႔ ဖားမမိလို႔/ မဖားမိလို႔

ေဆာင္းရာသီဟာ လမ္းသလားေနရျခင္း

ေဆာင္းရာသီဟာ လည္ပင္းမွာ ေဆာင္းရာသီဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ႀကီးနဲ႔

ေဆာင္းရာသီဟာ လည္မ်ိဳမွာ ကဗ်ာေတြ မ်ိဳထားတယ္

ေဆာင္းရာသီဟာ လည္ရွည္ဖိနပ္ႀကီးကို စီးလို႔

ေဆာင္းရာသီဟာ ၿမိဳ႕ရဲ႕ အထဲကို ဝင္လာၿပီ

ေဆာင္းရာသီဟာ လည္ျပန္ေတာင္ ငဲ့မၾကည္႕ဘူး

ဒီလိုနဲ႔ ေဆာင္းရာသီဟာ ပန္ကာေလအေပၚ သံသယ/ရာ ဝင္မိတယ္

ေဆာင္းရာသီဟာ ေဆာင္းရာသီမွာ စြပ္က်ယ္ေတြ ေစ်းေလ်ာ့ေရာင္းမိသလို

ေဆာင္းရာသီဟာ ေဆာင္းရာသီမွာ နွင္းေတြကို ေစ်းတင္ေခၚမိေလတယ္

ေဆာင္းရာသီဟာ ေဆာင္းတစ္ဦးရာသီနဲ႔ ေဆာင္းရာသီေတြေရွ႕မွာ (ႀကိယာဝိေသသနေတြမပါပဲ) လက္ထပ္ခဲ့ေလတယ္

ေဆာင္းရာသီဟာ ေဆာင္းရာသီမွာ ေဆာင္းရာသီနဲ႔ အေတာင္ပံခ်င္းခတ္မိရာကေန နွင္းေတြ လြင့္လြင့္ထြက္လာသတဲ့

ေဆာင္းရာသီဟာ ေဆာင္းရာသီေရာက္ရင္ ေဆာင္းရာသီအခ်င္းခ်င္း သတိရွိၾကဖို႔ လက္ေအာက္ေဆာင္းငယ္ရာသီမ်ားကို ေခၚယူသတိေပးခဲ့တယ္

ေဆာင္းရာသီဟာ ေဆာင္းရာသီေစ်းကြက္မွာ ငယ္ေမြးေဆာင္းေပါက္ရာသီမ်ားကို ေခၚယူဖို႔ အထက္ေဆာင္းရာသီႀကီးမင္းထံ အစီအရင္ခံထားတယ္

ေဆာင္းရာသီဟာ ေဆာင္းခ်စ္စိတ္ဓါတ္ရွင္သန္ထက္ျမက္စြာနဲ႔ ေဆာင္းဥအတုေလးေတြကို ဥခ်ခဲ့တယ္..

"ဒါေပမယ့္လို႔ ေႏြထီးေခါင္ႀကီး နွင္းကိုေမွ်ာ္တဲ့ကိစၥကေတာ့

ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ကို အတင္းအဓမၼျပဳက်င့္ေနတဲ့ အ႐ူးရဲ႕ အလုပ္သာျဖစ္ေပလိမ့္မယ္"လို႔

ေဆာင္းဂ်ာနယ္ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူတစ္ဦးက ေဆာင္းဘာသာစကားနဲ႔ အတည္အလင္းေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္

အလို... ေဆာင္းဘာသာစကားဟာ “နွင္း” မွ ဟုတ္ပါစ...

ခန္႔ေန

ရွင္သာ ရွင္လိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္ ကိုယ့္လူေရ

သူဝင္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အေျခအေနက သိပ္မဟန္ေတာ့ဘူး.. ေကာ္ဖီခြက္ထဲမွာ နို႔ဆီေလ်ာ့ေနၿပီ။

ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲ လက္ႏွိဳက္ၿပီးေတာ့ အေႂကြေတြကို ေရၾကည္႕ေနတယ္.. အေဝးေျပးကားဂိတ္က ေမြးေန႔ကိတ္ဟာ လက္သည္ေပၚေပၚ အလီွးခံေနရတယ္။

ဘာမွမတတ္နိုင္ေတာ့ဘူး။ ပိုက္ဆံစုထားတာျပည္႕ရင္ ေသေၾကာင္းႀကံနည္း (၁၀၀)စာအုပ္ကို သူဝယ္ဖတ္ဖို႔ စဥ္းစားထားတယ္.

ေသေၾကာင္းႀကံရန္အသင့္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ဟိုေန႔က က်န္းမာေရးေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေၾကာင္း သူ႔အစ္ကို ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ဆီမွာ သြားစစ္တယ္။ အားလံုး အိုေကပဲ။

ေဆးေတြကို လွဳပ္မေသာက္မိဖို႔ ေျပာတဲ့ဆရာဝန္ထဲမွာေတာ့ အဲဒီအစ္ကိုဟာ ပထမဆံုးျဖစ္မယ္။ ဟိုတစ္ေန႔ကပဲ သူနဲ႔ သူ႔ေကာင္မေလး ေစ့စပ္ေလာင္ကၽြမ္းျခင္း ၿပီးစီးသြားတယ္။ (တကိုယ္လုံး ရစရာကိုမရွိခဲ့၊ ေပးစရာလည္း မရွိခဲ့)

“တကယ္ေတာ့ နွစ္ေယာက္လို႔ေျပာလို႔ မရဘူး.. အမွန္က နွစ္စဗ်.. နွစ္စ.. မင္း တစ္စဟာ ဟိုတစ္စနဲ႔ သြားသြားညိေနတာ..” သူ႔ဦးေလးကဗ်ာဆရာေျပာတဲ့ စကား နားထဲဝင္၊ လွ်ံ တက္သြားတယ္။

နွစ္ေယာက္ရွိတာ ေသခ်ာပလားဆုိတဲ့ စကားကို သူ ရြံရွာမုန္းတီးခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ႐ွဴေနက် ႐ွဴေဆးဘူးကို သူလိုက္ရွာၾကည္႕တယ္။ မီးခိုးေရာင္ မီးခိုးေတြဟာ ေကာင္းကင္ေပၚလိမ့္လိမ့္/လိမ္လိမ္ တက္လာတယ္။

ဘယ္ဆီ ဘယ္ဝယ္မွန္း သူမသိခ်င္ဘူး။ ဓါတ္မီးတစ္လက္နဲ႔ ဟိုရွာ ဒီရွာလုပ္ၾကည္႕တယ္.. သူ႕ကိုယ္သူလည္း ေတြ႕လိုေတြ႕ညား..။ အိပ္ေနာက္ေဖးက ဂိုေဒါင္မွာ လူတစ္ေယာက္ကို လွမ္းေတြ႔တယ္။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ သူနဲ႔ စကားေတြေျပာျဖစ္ၾကတယ္။

ဟိုလူက အဆိပ္သုံးတဲ့အခါ ကိုယ္နဲ႔တည္႕တဲ့ အဆိပ္ကို ေရြးသံုးသင့္ေၾကာင္း.. ဒါမွသာ ေသျခင္းဟာ ၾကာရွည္ခံမွာျဖစ္ေၾကာင္း.. အလာ့ဂ်စ္ျဖစ္မျဖစ္လည္း အရင္ နည္းနည္းစီ စမ္းသံုးၾကည္႕သင့္ေၾကာင္း။

သူက သူေသေၾကာင္းႀကံစည္ဖို႔ေလွ်ာက္လႊာတင္ထားတာ အခုထိမက်ေသးေၾကာင္း.. အင္တာဗ်ဴးတစ္ခု၊ နွစ္ခု ေျဖၿပီးေသာ္လည္း ေသခ်ာေပါက္ေသဖို႔မွာ မေသခ်ာေသးေၾကာင္း.. ခန္႔မွန္းရန္ခက္ေၾကာင္း..

နွစ္ပတ္၊ သံုးပတ္ေလာက္ ထပ္ေစာင့္ရမွာျဖစ္ေၾကာင္း.. စသျဖင့္ေပါ့.. သူ႔ကိစၥကို ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ ေလွ်ာက္ေျပာေနမိတယ္..

သူ႔မွာ (က်န္းမာေရးစစ္ေဆး/ေဆးစစ္ခ်က္အရေရာ၊ စိတ္ဓါတ္၊ ကံဇာတာ၊ ပညာအရည္အခ်င္းအရပါ) ေသဖို႔အရည္အခ်င္းျပည္႕မွီေနတာပဲ..

ဘာ့ေၾကာင့္မ်ားပါလိမ့္.. သူစဥ္းစားမရျဖစ္ေနတယ္။ ဟိုလူကေတာ့ ဆိတ္ဆိတ္ေနၿပီး တစ္နာရီေလာက္ၾကာမွ တစ္ခြန္းဟ၊ နွစ္ခြန္းဟ ျပန္ျပန္ေျပာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူလည္း ပိုေျပာလာတယ္။

ေသဖို႔ ကိစၥမွာ သိပ္ေလာရင္ မေကာင္းေၾကာင္း.. အခုေခတ္ ေသဆံုးခြင့့္နည္းလမ္းေတြဟာ အနည္းဆုံး (၂)နွစ္ (၃)ႏွစ္ေလာက္ ေသဖူးတဲ့အေတြ႕အႀကံဳရွိမွသာ တိုးေပါက္ေၾကာင္း။

ေသခ်င္သူေတြမ်ားေနေၾကာင္း။

သူဟာ အခုမွ အစိမ္းသက္သက္ ေသရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ အခြင့္အလမ္း မဆိုသေလာက္ နည္းပါးေၾကာင္း၊ ျဖစ္နိုင္ရင္ ေလွ်ာက္လႊာတင္ထားခ်ိန္ေတြမွာ အခ်ိန္ပိုင္း ေသဆံုးခြင့္ နည္းဗ်ဴဟာ၊ သီအိုရီမ်ားကို ေလ့လာေနသင့္ေၾကာင္း။

ဒါမွမဟုတ္ အသက္ေပးလမ္းေၾကာင္းပညာဘြဲ႕ကို ေနာက္ထပ္ (၃)နွစ္ေလာက္ ထပ္တက္လိုက္ရင္ေတာ့ ေသခြင့္ရဖို႔ တပမ္းသာ၊ ပိုေသခ်ာေၾကာင္း။

“နာေရးေလွ်ာက္လႊာေခၚယူမွဳ မွန္သမွ် ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္ထားတာပဲ ခင္မ်ာ” ဒီေလာက္ႀကီးေတာ့လည္း မရွားပါးသင့္ဘူး ထင္တယ္။ ေသဆုံးၿပီးသူတခ်ိဳ႕ဆီက ေထာက္ခံခ်က္လည္း ပါတာပဲ.. တစ္ခုခုမ်ား လြဲေနလို႔လား..

ေလွ်ာက္လႊာတင္တုန္းက ဓါတ္ပံုေတြ ဘာေတြက ေဟာင္းေနလုိ႔မ်ားလား.. ေဖာင္မွာ ျဖည္႕တဲ့လက္ေရးက မလွလို႔လား.. မွင္က သူတို႔ လုိခ်င္တဲ့ကာလာ မျဖစ္လို႔လား.. ထင္ရွားသည္႕ အမွတ္အသားကို မႀကိဳက္လို႔လား..

ဒါမွမဟုတ္.. သူအိပ္ေမာက်ေနတဲ့အခ်ိန္ တယ္လီဖုန္းေတြ ဘာေတြမ်ား ဆက္လို႔ မသိလိုက္ရတာမ်ားလား။ ဒါမွမဟုတ္.. အသက္ႀကီးေနလို႔ မေသသင့္တာမ်ားလား..

ဒါေတာ့ မျဖစ္နိုင္ေကာင္းရဲ႕.. သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာင္ စေသရမယ့္ရက္ကို ရက္ခ်ိန္းယူၿပီးသြားၾကၿပီ.. တခ်ိဳ႕ကလည္း မေသခ်င္ ေသခ်င္နဲ႔ေသရ။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ေသခ်င္လို႔ တစ္ပိုင္းေသေနတာေတာင္ မေသရ။

ေသခြင္ေတြ ဘာေတြ ေသခ်ာတြက္ၾကည္႕ၿပီး ယၾတာေလးဘာေလးေရာ..

ေတာ္.. ေတာ္ပါဗ်ာ.. ရယ္စရာေတြ မေျပာပါနဲ႔..

ေနပါအံုးကြာ.. မင္းက ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေသခ်င္ရတာတုန္း.. သူမ်ားေတြ ေသေနလို႔ popping လိုက္ ေသခ်င္ေနတာလား..

ဟာ.. ခင္မ်ားမို႔ ေျပာရက္တယ္ဗ်ာ.. က်ဳပ္က ေသျခင္းကို နက္နက္နဲနဲ ေလ့လာလိုက္စားေနတဲ့ သူဗ်..

ေအးေလ.. အဲဒါေၾကာင့္လည္း မင္းခံေနရတာေပါ့..

အြင္.. ဝါသနာ၊ စိတ္ပါရာျဖစ္လို႔ ေသခြင့္ ေလွ်ာက္ပါတယ္.. ခင္မ်ားေျပာမွပဲ ရွင္ခ်င္ေစာ္ကို နံသြားတာပဲ..

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ႐ုတ္တရက္ ရဲေတြဝင္လာၿပီး ေျပာလိုက္တာကေတာ့..

“ေဟ့.. မင္းတို႔ နွစ္ေကာင္ကို အသက္႐ွူသံအတုျပဳလုပ္မွဳနဲ႔ ဖမ္းလိုက္ၿပီ.. ဝရမ္းအမိန္႔အရ.. လူ႔ျပည္မွာ လူဒဏ္ တစ္သက္တစ္ကၽြန္းခံဖို႔သာ ျပင္ထားေပေတာ့”

“ဟိုက္.. .. ... ရွင္သာ ရွင္လုိက္ခ်င္ေတာ့တယ္ ကိုယ့္လူေရ”

ခန္႔ေန

update။ ။ေခါင္းစဥ္ကို ျပန္လည္ျပဳျပင္။