Thursday, January 6, 2011

မစ္စ္ေကာလ္

အဲဒီညတုန္းက စာၾကည္႕တိုက္ထဲမွာေပါ့၊ ညစာလည္း မရွိ၊ တယ္လီဖုန္းလည္း မရ၊
ေဘးမွာက Yပံုသ႑န္သစ္ပင္ေတြ၊ အေဝးကလာေနသူ ကမာၻမေၾကသီခ်င္း၊
ေနာက္ၿပီး ေလတိုက္တဲ့အခါ ဘီယာဘူးခြံသံေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဘာဘာညာညာ
မတ္တပ္ထရပ္၊ ရာစုနွစ္အေတာ္အတန္ ၾကာတဲ့အထိပဲ၊ မေတာ္တဆပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အမွတ္တမဲ့ပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ေရလို ေလလို နွင္းဆီလို ဘဝကိုရနိုးနိုး ႐ွိဳက္မိရင္းက တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ..
တိတိပပ ေဖာ္ျပရရင္ေတာ့ ေမးခြန္းေမးဖို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ၊ အၿမဲလိုလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ထဲမွာ
ရွိေနတတ္တာ၊ ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ ေဆးပုလင္းမ်ားစြာ၊ သစ္သားမီးျခစ္ေတြနဲ႔၊ ေမာ္နီတာ ဖန္သားျပင္ေတြ၊
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္က ေလးစားသမွဳေတြ၊ ပါးစပ္ေတြနား သၾကားေရာက္လာတဲ့အခါ
ပုရြက္ဆိတ္ေတြ ထြက္လာၿပီး၊ ႀကံ႕ခိုင္ေရးစစ္ေဆးျခင္း၊ အေရးယူေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ လိုရင္လိုသလို အခ်ိန္းအခ်က္ျပဳ၊ အသီးအပြင့္ေတြနဲ႔အတူ၊
ဒါေတြအားလံုးဟာ ေနာင္လာမယ့္ေတြဆီ (ဘာဆိုဘာမွ) ေသေနမွာခ်င္း အတူတူ၊
ဒဏ္ရာသံခ်ပ္ေတြ၊ မီးေလာင္ရာ ပင့္ရာေလ၊ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္မ်ားစြာျဖင့္သာ စြတ္ပ်ံ႕ၾကည္နူးဖြယ္ရာ၊
စာမ်က္နွာေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္၊ အာ႐ံုလႊဲပါရေစ၊ မ်က္နွာေတြ၊ မ်က္ႏွာေတြ၊
ကၽြန္ေတာ္ ထပ္မယူနိုင္ေတာ့လို႔၊ မြန္းလို႔ က်ပ္လို႔၊ စိတ္လက္ခ်မ္းသာရာ . .
မလုပ္ၾကပါနဲ႔ ခင္မ်ာ.. အစစ အရာရာ ေတာင္းပန္လ်က္


ခန္႔ေန

No comments:

Free counter and web stats