Sunday, July 6, 2008

သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ share ခ်င္လို႕ပါ။ ေဟာင္းေပမယ့္လည္း ေကာင္းေနဆဲ တစ္ပုဒ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဗိုလ္ထီး(စိုင္းထီဆိုင္)ဆိုထားၿပီး၊ ဆရာစိုင္းခမ္းလိတ္ရဲ႕ လက္ရာမြန္။ မင္းခေယာက္်ားပံုစံမ်ိဳး ေနာက္တစ္ပုဒ္လို႕ ေခၚလို႕ရမယ္ ထင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သီခ်င္းရဲ႕ Chorus အပိုဒ္ေရာက္သြားတိုင္း ခံစားခ်က္ေလးတစ္ခုဟာ စနားေထာင္စဥ္ အခ်ိန္ကအတိုင္းပဲ၊ မေျပာင္းလဲေသးဘူး။


ေမၿမိဳ႕ည

ေမၿမိဳ႕ည

ည . . . . ည . . . . ည . . ..

ေပ်ာ္နိုင္မွာလား ၾကားဖဲေလးတစ္ခ်ပ္တည္းကို ေပးၿပီး

ေစာင့္ရတဲ့ ဘဝ…

ေျဖသာမွာလား ရွားဖဲေလး တစ္ျခားတစ္ေယာက္လက္ထဲ ပါတာ

မသိလိုက္တဲ့ ဘဝ…

မႏွစ္ၿခိဳက္လည္း အမိုက္ခံၿပီးေတာ့ အိပ္မရတဲ့ ေရာဂါကို ကုလာ..


Cho: ည အခ်စ္ကေလးအေၾကာင္း မစဥ္းစားမိေအာင္

တခုခု လိုက္လုပ္ေနရတဲ့ ေမၿမိဳ႕ည

ည ေမ့မရမွန္းသိရက္သားနဲ႕

ႀကိဳးစားၿပီး အစားထိုးရတဲ့ ေမၿမိဳ႕ည

ည အရွံဳးက်မွ အားတင္းၿပံဳးကာ

မိုးလင္းမယ့္ ပြဲေပါင္းမ်ားစြာ

ဆက္ကာဆက္ကာ ေနရမယ့္ ေမၿမိဳ႕ည…


ကိုယ္ ျမင္ေနက် သူ႕မ်က္နွာ မေတြ႕ရျခင္းဟာလည္း ဒုကၡပါလား..

ကိုယ္ နာေနက် သူ႕စကားသံ မၾကားရျခင္းဟာလည္း ဒုကၡပါလား..

ခ်စ္လ်က္နဲ႕ ေဝးရျခင္းဟာ ဒုကၡအေပါင္းထဲမွာ အခက္ဆံုးပါ…


Cho: ည အခုိက္အတန္႕ေလး ေမ့လို႕မရတဲ့

နည္းလမ္းကေလးရွိရင္ ေကာင္းမယ္ ေမၿမိဳ႕ည

ည မေကာင္းမွန္းလည္း သိရက္သားနဲ႕

လိုက္တားမယ့္ အခ်စ္ကေလး မရွိတဲ့ ေမၿမိဳ႕ည

ည ရွံဳးလည္းခက္ ထလည္း ခက္ေတာ့

မထ, ျဖစ္တဲ့ ပဲြမ်ားၾကားမွာ နစ္သထက္ နစ္ကာ ေနရမယ့္

ေမၿမိဳ႕ည…

No comments:

Free counter and web stats